การใช้งาน crontab
คำสั่งและ option ของ crontab มีดังนี้

crontab filename          การนำเอาคำสั่ง crontab เข้ามาจาก ไฟล์อื่น
crontab -e                  แก้ไข crontab ปัจจุบัน
crontab -l                   ดูคำสั่ง crontab ทั้งหมดที่มีอยู่
crontab -r                  ลบคำสั่ง crontab ที่มีทั้งหมด
crontab -u user           เป็นคำสั่งของผู้ดูแลระบบเท่านั้น(administrators) เพื่อใช้ดู  แก้ไข ลบ crontab ของ user แต่ล่ะคน

เมื่อเรียกคำสั่งตามข้างบนแล้ว crontab จะเข้าสู่ระบบการ กำหนด หรือ แก้ไข ซึ่งการ กำหนด หรือแก้ไขนี้ จะเหมือนกับการใช้งาน vi ครับ
ถ้าใครเคยใช้งาน vi แล้วก็จะไม่มีปัญหาอะไร ถ้าไม่เคยใช้ ก็ดูคำสั่งพื้นฐานของ vi ด้านล่างนะครับ
เมื่อเรียกโปรแกรม crontab ให้ทำงานและขณะอยู่ในโปรแกรม เราสามารถกดคีย์ ดังต่อไปนี้เพื่อ

Esc       เพื่อออกมาสู่โหมดปกติ
i           เพื่อการเพิ่ม คำสั่ง ข้อความ เข้าไปใหม่
x          ลบ ตัวอักษรที่ cursor  วางอยู่ ทีละอักษร ในโหมดปกติ
dd        ลบบรรทัด ทั้งบรรทัด ที่ cursor วางอยู่ทีละแถว ในโหมดปกติ
:q!        ออกโดยไม่ต้องแก้ไขอะไร
:wq!      เก็บบันทึกข้อความที่แก้ไขแล้วออกจากโปรแกรม
คำสั่งเหล่านี้เป็นแค่บางส่วนเท่านั้น แต่ก็พอใช้งานคำสั่ง crontab แล้วล่ะครับ ถ้าใครอยากได้มากกว่านี้ต้องศึกษาเพิ่มเอาอีกที

การกำหนดให้ crontab ทำงาน

format ของคำสั่ง crontab มีทั้งหมด 6 fields เป็นดังบรรทัดข้างล่าง

minute(s) hour(s) day(s) month(s) weekday(s) command(s)

fields 1-5 เป็นการกำหนดเวลา และ field ที่ 6 เป็นการกำหนดคำสั่ง ดังความหมายของแต่ละ fields ดังต่อไปนี้

Field มีค่า รายละเอียด
minute                 0-59         เวลาเป็นนาที จะสั่งให้คำสั่งที่กำหนดทำงานทันทีเมื่อถึง
hour                    0-23         เวลาเป็นชั่วโมง จะสั่งให้คำสั่งที่กำหนดทำงานทันทีเมื่อถึง
day                     1-31         เวลาเป็นวัน จะสั่งให้คำสั่งที่กำหนดทำงานทันทีเมื่อถึง
month                 1-12         เวลาเป็นเดือน จะสั่งให้คำสั่งที่กำหนดทำงานทันทีเมื่อถึง
weekday              0-6          วันของแต่ละสัปดาห์ มีค่าดังนี้ (อาทิตย์ = 0, จันทร์ = 1, อังคาร = 2, พุธ = 3, พฤหัส = 4, ศุกร์ = 5 และ เสาร์ = 6)
command             คำสั่ง         เราสามารถกำหนดคำสั่งได้มากมาย รวมทั้ง script ต่างๆ ตามที่เราต้องการ

ตัวอย่างการกำหนด crontab
การ เพิ่ม crontab โดยเรียกใช้คำสั่ง crontab -e เมื่อเข้าสู่โปรแกรมแล้ว กด i เพื่อเพิ่ม คำสั่งดังตัวอย่างด้านล่างนี้เข้าไป แล้วทำการบันทึก
แล้วออกมาโดยกด Esc แล้วกด :wq!

0 8 * * * /usr/bin/mplayer /home/me/music/thai.mp3

จากคำสั่งด้านบนจะเป็นการสั่งให้โปรแกรม mplayer เล่นเพลง thai.mp3 ตอน 08:00 น. ของทุกๆวัน

0 0 * * 1 /home/me/getlogs.pl

จากคำสั่งด้านบน จะทำการ Run script getlogs.pl ที่ path /home/me ทุกวันจันทร์ ทุกๆเดือน ตอนเที่ยงคืน

0 0 * * 1,5 /home/me/getlogs.pl
คำ สั่งนี้เหมือนคำสั่งด้านบนครับ แต่จะเพิ่มการทำงานในวันศุกร์ด้วย ซึ่งเราสามารถใช้ “,” คั่นไปเรื่อยๆได้ เพื่อที่จะกำหนดเพิ่มให้แต่ล่ะ fields หรือใช้ “*”
เพื่อการกำหนดเป็นทั้งหมด(หมายความว่า หากที่ field ชั่วโมง เป็น * ก็หมายความว่าต้องทำงานทุกชั่วโมง)

คำสั่งเพิ่มเติมที่ควรรู้
man crontab
man cron
man at
man batch

http://www.thaiasteriskclub.com/index.php?topic=117.0

480012

เลขท้าย 3 ตัว รางวัลละ 2,000 บาท
263 151 770 008
เลขท้าย 2 ตัว รางวัลละ 1,000 บาท
12
รางวัลที่หนึ่งพิเศษ
กลุ่มที่ 1 รางวัลละ 30 ล้านบาท ชุดที่ 12 หมายเลข 480012
กลุ่มที่ 2 รางวัลละ 30 ล้านบาท ชุดที่ 34 หมายเลข 480012
รางวัลข้างเคียงรางวัลที่ 1 รางวัลๆ ละ 50,000 บาท
480011 480013

รางวัลที่ 2     มี 5 รางวัลๆ ละ 100,000 บาท
022922    149276    397364    486865    886942

รางวัลที่ 3     มี 10 รางวัลๆ ละ 40,000 บาท
002249    172623    307102    340683    523839
527497    583179    628147    854422    869261
รางวัลที่ 4     มี 50 รางวัลๆ ละ 20,000 บาท
000298    004690    068926    101890    123231
136218    221767    252467    261916    276111
284434    295871    297029    336360    347272
354912    358637    376219    410224    467997
470706    489055    543819    575312    584216
621968    653235    661081    677224    683596
696337    703362    705992    717524    759562
761294    763597    763977    781008    811520
834354    835968    843739    848031    854675
860560    880482    912911    963345    977889
รางวัลที่ 5     มี 100 รางวัลๆ ละ 10,000 บาท
007214    012313    017203    029396    030037
030825    068975    070321    073153    084970
089045    097140    100829    103737    109776
115041    142672    162003    166761    168607
196962    210776    211001    217815    219181
223039    256833    297897    308144    309117
313738    318525    325901    327052    330322
334167    336273    346058    372367    381275
397525    404143    405725    420697    423772
428123    431112    436502    450520    470754
471512    492304    521630    524636    530517
533111    538046    572933    574619    589112
614829    623710    645762    650155    651423
655594    657860    668054    668884    686899
700698    706053    708261    711629    716242
722165    737973    739426    746895    755284
769053    798010    805446    820382    825597
830953    844296    845917    869011    871743
891696    892891    896140    905444    916938
921261    944203    966518    980535    987440

src=”ระบุที่เก็บรูปภาพ,ชื่อรูปภาพ”
width=”ตัวเลขระบุความกว้าง”
height=”ตัวเลขระบุความสูง”
border=”ตัวเลขระบุความหนาของเส้นขอบ”
***หากเราไม่ได้ระบุขนาดกว้างและสูง ภาพจะมีขนาดเท่าขนาดของภาพต้นฉบับ

ตัวอย่าง

<html>
<head><title> ....การใส่รูปภาพ....</title></head>
<body>
<img src = "lilies.jpg" width="200" height="200" border="1">
</body>
</html>

ผลลัพธ์ที่ได้คับ

การใส่รูปภาพ

ในแท็กภาษา HTML ก็มีคำสั่งเหล่านี้อยู่ด้วยเหมือนกัน โดยรูปแบบของแท็ก มีดังนี้

1. การกำหนดแบบตัวหนา (Bold)  <b> …ข้อความ…</b> หรือ <strong> …ข้อความ…</strong>
2. การกำหนดแบบตัวเอียง (Italic) <i> …ข้อความ…</i>
3. การกำหนดแบบตัวขีดเส้นใต้ (Underline) <u>…ข้อความ…</u>
4. การกำหนดแบบตัวขีดฆ่า (Strike) <strike>…ข้อความ…</strike>

ตัวอย่างรูปแบบการจัดรูปแบบข้อความแบบต่าง ๆ

<html>
<head><title> ....การจัดรูปแบบข้อความ.ใน HTML ....</title></head>
<body>
<b><font size = "2"> ข้อความนี้กำหนดตัวหนา b</font></b><br />
<strong><font size = "2"> ข้อความนี้กำหนดตัวหนา strong</font></strong><br />
<i><font size = "2"> ข้อความนี้กำหนดตัวเอียง i </font></i><br />
<u><font size = "2"> ข้อความนี้กำหนดตัวขีดเส้นใต้ u </font></u><br />
<strike><font size = "2"> ข้อความนี้กำหนดตัวขีดฆ่า strike </font></strike><br />
</body>
</html>

ผลลัพธ์ที่ได้

: แล้วอย่าลืมมาติดตาม HTML ตอนต่อไปนะคับ….

1. การกำหนดชื่อฟอนต์ Attribute ที่ใช้ คือ face = “ชื่อฟอนต์“
2. การกำหนดขนาดของข้อความ Attribute ที่ใช้ คือ size = “ขนาดของข้อความ“
3. การกำหนดสีของข้อความ Attribute ที่ใช้ คือ color= “ชื่อสี” หรือ color = “#รหัสสี“

1. การกำหนดชื่อฟอนต์

การกำหนดฟอนต์ ก็คล้าย ๆ กันกับตอนที่เราิพิมพ์งานใน Ms word คับซึ่งเราสามารถเลือกได้ว่าเราจะใช้ฟอนต์แบบไหน อาจจะเป็น Arial ,MS Sans Serif ,Angsana New,Tahoma เป็นต้น ในการเขียนเว็บเพจนั้น ฟอนต์ที่เป็นที่นิยมจะมีด้วยกัน 2 ชนิดคือ MS Sans Serif และ Tahoma โดยฟอนต์แบบ MS Sans Serif จะนิยมใช้กับเว็บที่มีการแสดงผลข้อความเป็นภาษาไทย และ Tahoma มักใช้การแสดงผลข้อความเป็นภาษาอังกฤษ แต่ก็สามารถใช้กับข้อความภาษาไทยได้เหมือนกัน ดูตัวอย่างกันคับ

<html>
<head><title> ....การหนดรูปแบบฟอนต์ของข้อความ....</title></head>
<body>
<font face = "MS Sans Serif"> ข้อความนี้กำหนดฟอนต์แบบ MS Sans Serif<br /> </font>
<font face = "Arial"> ข้อความนี้กำหนดฟอนต์แบบ Arial<br /> </font>
<font face = "Tahoma"> ข้อความนี้กำหนดฟอนต์แบบ Tahoma </font>
</body>
</html>

ผลลัพธ์ที่ได้ 

2.การกำหนดขนาดของข้อความ

การกำหนดขนาดของข้อความสามารถกำหนดได้โดยใช้ตัวเลขเป็นตัวกำหนด ซึ่งสามารถกำหนดได้ 7 ระดับ รูปแบบการใส่มีด้วยกัน 3 แบบ คือ แบบแรกการกำหนดโดยใช้ตัวเลข 1-7 สองการกำหนดตัวเลขโดยใส่เครื่องหมาย + คือตั้งแต่ +1 – +7 และ การใส่แบบใส่เป็นค่าแบบ – ตั้งแต่ -1 – -7 ซึ่งรูปแบบการใส่มีดังนี้คับ

<html>
<head><title> ....การหนดรูปแบบขนาดข้อความ....</title></head>
<body>
<font size = "-1"> ข้อความนี้กำหนดขนาดเท่ากับ -1</font> <br />
<font size = "-2"> ข้อความนี้กำหนดขนาดเท่ากับ -2</font> <br />
<font size = "-3"> ข้อความนี้กำหนดขนาดเท่ากับ -3</font> <br />
<font size = "-4"> ข้อความนี้กำหนดขนาดเท่ากับ -4</font> <br />
<font size = "-5"> ข้อความนี้กำหนดขนาดเท่ากับ -5</font> <br />
<font size = "-6"> ข้อความนี้กำหนดขนาดเท่ากับ -6</font> <br />
<font size = "-7"> ข้อความนี้กำหนดขนาดเท่ากับ -7 </font> <br />
<font size = "1"> ข้อความนี้กำหนดขนาดเท่ากับ 1</font> <br />
<font size = "2"> ข้อความนี้กำหนดขนาดเท่ากับ 2</font> <br />
<font size = "3"> ข้อความนี้กำหนดขนาดเท่ากับ 3</font> <br />
<font size = "4"> ข้อความนี้กำหนดขนาดเท่ากับ 4</font> <br />
<font size = "5"> ข้อความนี้กำหนดขนาดเท่ากับ 5</font> <br />
<font size = "6"> ข้อความนี้กำหนดขนาดเท่ากับ 6</font> <br />
<font size = "7"> ข้อความนี้กำหนดขนาดเท่ากับ 7</font> <br />
</body>
</html>

ผลลัพธ์ที่ได้

3. การกำหนดสีของข้อความ

การกำหนดสีสันของข้อความเป็นเรื่องสำคัญอยู่ในลำดับต้น ๆ ของการทำเว็บเลยทีเดียว เพราะสีสันข้อความสามารถดึงดูดสายตาของผู้เยี่ยมชม หากข้อความของเว็บใช้สีที่อ่านยาก เพราะว่าสีกลืนกันไปหมดกับพื้นหลัง ความสำคัญของการสื่อความหมายของข้อความนั้น ๆ อาจอ่อนด้อยลง ดังนั้นการพิจารณาเลือกใช้สีควรเลือกให้เหมาะกับโทนสีทั้งหมดของเว็บ ไม่ควรอ่อนด้อยเกินไป หรือโดดเด่นเิกินไป (สำหรับข้อความเล็ก ๆ ต้องการเน้นอาจทำได้) ซึ่งรูปแบบการใส่สีให้ข้อความในเว็บมีดังนี้

<html>
<head><title> ....การหนดรูปแบบสีข้อความ....</title></head>
<body>
<font color = "red"> ข้อความนี้กำหนดให้เป็นสีแดง</font> <br />
<font color = "#0000ff"> ข้อความนี้กำหนดให้เป็นสีน้ำเงิน </font> <br />
<font color = "green"> ข้อความนี้กำหนดให้เป็นสีเขียว </font> <br />
<font color = "#000000"> ข้อความนี้กำหนดให้เป็นสีดำ </font> <br />
</body>
</html>

ผลลัพธ์ที่ได้

*** การกำหนดลักษณะข้อความในแท็กเดียว
ในการกำหนดลักษณะข้อความสามารถกำหนดได้ในแท็กเดียว โดยการเิ่พิ่ม Attribute ของแท็ก <font> โดยใช้ Space หรือช่องว่างเป็นตัวแบ่งระหว่างแต่ละ Attribute โดยเขียนโค้ดตามตัวอย่างดังนี้
<font face = “ชื่อฟอนต์” size = “ขนาดข้อความ” color = “สี”> …. </font>
เช่น

<html>
<head><title> ....การกำหนดลักษณะข้อความในแท็กเดียว....</title></head>
<body>
<font color = "red" size="5" face="Tahoma"> ข้อความนี้กำหนดให้เป็นสีแดง ขนาดเท่ากับ 5 ฟอนต์ชื่อ "Tahoma"</font> <br />
</body>
</html>

ผลลัพธ์ที่ได้

**** มีแท็กอื่นเพิ่มเติมสำหรับบทความนี้นะคับ นั่นคือ แท็ก <br /> หรือ <br> แท็กนี้เป็นแท็กสำหรับการขึ้นบรรทัดใหม่ นอกจากแท็ก <br /> แล้ว ยังมีแท็กสำหรับขึ้นบรรทัดใหม่อีกหนึ่งแท็กคือ <p> หรือ <p>….</p> แต่แตกต่างกันที่ <br /> เป็นการขึ้นบรรทัดใหม่ของย่อหน้าเดียวกัน แต่ <p> จะเป็นการขึ้นบรรทัดย่อหน้า ดังนั้น ช่องว่างของการขึ้นบรรทัดใหม่ของ <p> จะมีความสูงมากกว่า <br />

1. แบบใส่สีให้พื้นหลัง bgcolor = “ชื่อสี” หรือ bgcolor = “#รหัสสี”
2. แบบใส่ภาพให้พื้นหลัง background = “ชื่อภาพ”

รูปแบบการใส่สีพื้นหลัง

<html>
<head><title> ....การใส่สีให้พื้นหลังเป็นสีน้ำเงิน....</title></head>
<body bgcolor = "blue">
</body>
</html>

รูปแบบการใส่ภาพพื้นหลัง

<html>
<head><title> ....การใส่ภาพให้พื้นหลัง....</title></head>
<body background = "lilies.jpg">
</body>
</html>

Tips

การระบุค่าสีสำหรับภาษา HTML
การระบุค่าสีสำหรับภาษา HTML สามารถระบุค่าได้ 2 แบบ คือ แบบระบุโดยใช้ชื่อสี (ภาษาอังกฤษ) เช่น red green blue เป็นต้น และอีกรูปแบบหนึ่ง คือการระบุค่าสีเป็นรหัสสี ซึ่งอยู่ในรูปแบบของเลขฐาน 16 ได้แก่ 1-9 และ E-F (ทั้งหมดรวม 16 ตัว) และเพื่อให้ได้สีที่หลากหลายจึง มีการผสมของหลักสีกลายมาเป็นรหัสค่าสี 6 หลัก ซึ่งมีตั้งแต่รหัส 000000 – FFFFFF ซึ่งจะได้สีทั้งหมดประมาณ 16.7 ล้านสีด้วยกัน

ในรหัสสี 6 หลักนี้ มีความหมายเกี่ยวการผสมสีอยู่ โดยแบ่งเป็น 3 สีหลัก หรือจะเรียกว่าแม่สีก็ได้คือ สองหลักแรก คือสีแดง และ 2 หลักกลางคือสีเขียว และ 2 หลักสุดท้ายคือสีน้ำเงิน ซึ่งเราจะเรียกว่า RGB  (Red Green Blue) โดยแม่สีสามตัวหลักนี้ เขียนอยู่ในรูปแบบรหัสสีสำหรับใช้กับภาษา HTML ได้ดังนี้

- รหัสสีแดง      #FF0000
– รหัสสีเขียว     #00FF00
- รหัสสีน้ำเงิน   #0000FF

นอกจากนี้ก็มีสีหลักอีก 2 สี ซึ่งก็คือ
- รหัสสีดำ        #000000
- รหัสสีขาว      #FFFFFF

หลักการของสีทางคอมพิวเตอร์เราจะเรียกว่าสีทางแสง ซึ่งจะมีความแตกต่างจากสีทางวัตถุอยู่บ้าง นั้นก็คือ หากเป็นสีในทางวัตถุเมื่อเราผสมสี แดง เขียว น้ำเงิน เข้าด้วยกันจะได้ผลลัพธ์เป็นสีดำ แต่สำหรับสีทางแสง เมื่อผสมสีีทั้ง 3 นี้เข้าด้วยกันจะได้เป็นสีขาว ดังเช่นเมื่อเรา เราเอารหัสสี แดง เขียว น้ำเงิน ซึ่งก็คือ #FF0000 #00FF00 และ #0000FF รวมกันจะได้รหัสสีของสีขาว #FFFFFF

การใส่ภาพในเอกสาร HTML
ในบทความตอนนี้มีส่วนที่เกี่ยวข้องกับการใช้ภาพ ดังนี้จึงขอให้ความรู้เกี่ยวกับเรื่องของภาพที่จะนำมาใช้ทำเว็บกันซะเลย ซึ่งไฟล์ภาพที่เป็นมาตรฐานที่สามารถนำำมาใส่ในเว็บมีอยู่ด้วยกัน 3 ชนิด โดยแต่ละภาพก็มีลักษณะการนำมาใช้ที่แตกต่างกัน ดังนี้

1. GIF (Graphic Intechange Format)
ไฟล์ภาพชนิดนี้ นิยมใช้สำหรับภาพกราฟิคที่เป็นลักษณะลายเส้น ข้อความตัวอักษร หรือภาพการ์ตูนต่าง ๆ ซึ่งมีสีไม่มากนัก เพราะไฟล์ GIF มีค่าสีสูงสุด 256 สี จึงทำให้ภาพกราฟิคที่เป็นไฟล์ประเภท GIF เป็นภาพที่มีลักษณะทึบ และไม่สามารถไล่เฉดสีได้มากนัก แต่มีข้อดีคือ สามารถสร้างและเซฟภาพประเภทนี้ให้มีลักษณะพื้นหลังโปร่งใส (Transparent) ซึ่งสามารถนำภาพเหล่านี้ไปใช้กับพื้นหลังสีอะไรก็ได้ ไฟล์ภาพประเภทนี้มีไฟล์นามสกุลเป็น .gif

2. JPG (Joint Photographic Expert Group)
ไฟล์ประเภทนี้สามารถแสดงผลของสีได้สูงสุดถึง 16.7 ล้านสี ดังนั้นจึงเหมาะสำหรับภาพที่มีเฉดสีเยอะ เช่น ภาพถ่ายต่าง ๆ หรือภาพอื่น ๆ ที่มีสีเยอะ นอกจากนี้ยังสามารถเลือกที่จะบีบอัดไฟล์ภาพให้มีขนาดเล็กลงได้ แต่คุณภาพจะลดลง และไฟล์ประเภทนี้ไม่สามารถทำเป็นแบบพื้นหลังโปร่งใส่ได้ ไฟล์ภาพประเภทนี้มีไฟล์นามสกุลเป็น .jpg และ.jpeg

3. PNG (Portable Network Graphic)
ไฟล์ประเภทนี้จะมีให้เลือกเซฟ 2 แบบคือ แบบ PNG-8 ซึ่งสามารถแสดงผลสีได้สูงสุด 256 สี และยังสามารถเซฟเป็นแบบ PNG-24 ซึ่งสามารถแสดงผลสีได้สูงสุดถึง 16.7 ล้านสีเหมือนไฟล์ JPG นอกจากนี้ยังสามารถทำเป็นภาพพื้นหลังโปร่งใส เหมือนกับ GIF ได้ด้วย แต่ไฟล์ภาพประเภทนี้จะมีขนาดไฟล์ใหญ่กว่าภาพ JPG มาก ดังนั้นจึงมักใช้เซฟภาพซึ่งมีขนาดเล็ก ๆ แต่มีการใช้สีมาก เช่น ภาพไอคอน ต่าง ๆ ไฟล์ประเภทนี้มีนามสกุล .png

<html>
<head>
<title>การ Comments ในภาษา PHP</title>
</head>
<body>
<?php
//นี่คือ comment
#นี่ก็ comment
/*
นี่ก็ comment
แบบหลายบรรทัด
นะ.....
*/
?>
</body>
</html>

ซึ่งข้อความ หรือคำสั่งต่างๆ ที่อยู่หลังเครื่องหมาย // …..,#….. หรือ ภายในระหว่าง /* …. */ จะไม่ถูกนำไปประมวลผลนั่นเองคับ

แท็กสคริปต์ PHP จะเริ่มด้วย  <?php และปิดด้วย ?> ซึ่งสามารถทำได้หลายรูปแบบ เช่น

1. <? ... ?> (SGML style)
2. <?php ... ?> (XML style) เป็นแบบที่นิยมใช้กันในปัจจุบันนี้
3. <script language=”php”> ... </script> (JavaScript style)
4. <% ... %> (ASP style)

เราสามารถวางคำสั่ง PHP ไว้ภายในเอกสาร HTML ตามที่ต้องการได้ อาจจะสลับกับ Tag ของภาษา HTML ก็ได้ ตัวอย่างเช่น

<HTML>

<HEAD><TITLE> My  Homepage </TITLE></HEAD>
<BODY BGCOLOR=#FFFFFF>
<H1><?php echo "Hello World"; ?></H1>
Your web browser is <?php echo $HTTP_USER_AGENT; ?>.
</BODY>
</HTML>

แต่ละบรรทัดที่จบชุดโค้ดของ PHP จะปิดด้วยตัว semicolon (“;”) ตัวนี้จะเป็นตัวบอกว่าจบ 1 ชุดคำสั่ง
มี 2 คำสั่ง ที่คุณสามารถใส่เพื่อให้แสดงผลออกมาเป็นข้อความโชว์บนเบราเซอร์ คือ echo และ print ตัวอย่างข้างบนของเราใช้ echo เพื่อแสดงผล ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้ ตามนี้คับ

ถ้าใครรู้จัก Server Side Include (SSI) ก็จะสามารถเข้าใจการทำงานของ PHP ได้ไม่ยาก สมมุติว่า เราต้องการจะแสดงวันเวลาปัจจุบันที่ผู้เข้ามาเยี่ยมชมเว็บไซด์ในขณะนั้น ในตำแหน่ง ใดตำแหน่งหนึ่งภายในเอกสาร HTML ที่เราต้องการ  อาจจะใช้คำสั่งในรูปแบบนี้ เช่น <!–#exec cgi=”date.pl”–> ไว้ในเอกสาร HTML เมื่อ SSI ของ web server มาพบคำสั่งนี้ ก็จะกระทำคำสั่ง date.pl ซึ่งในกรณีนิ้ เป็นสคริปต์ที่เขียนด้วยภาษา perl สำหรับอ่านเวลาจากเครื่องคอมพิวเตอร์ แล้วใส่ค่าเวลาเป็นเอาพุท (output) และแทนที่คำสั่งดังกล่าว ลงในเอกสาร HTML โดยอัตโนมัติ ก่อนที่จะส่งไปยังผู้อ่านอีกทีหนึ่ง

อาจจะกล่าวได้ว่า PHP ได้รับการพัฒนาขึ้นมา เพื่อแทนที่ SSI รูปแบบเดิมๆ โดยให้มีความสามารถ และมีส่วนเชื่อมต่อกับเครื่องมือชนิดอื่นมากขึ้น เช่น ติดต่อกับคลังข้อมูลหรือ database เป็นต้น

PHP ได้รับการเผยแพร่เป็นครั้งแรกในปีค.ศ.1994 จากนั้นก็มีการพัฒนาต่อมาตามลำดับ เป็นเวอร์ชั่น 1 ในปี 1995 เวอร์ชั่น 2 (ตอนนั้นใช้ชื่อว่า PHP/FI) ในช่วงระหว่าง 1995-1997 และเวอร์ชั่น 3 ช่วง 1997 ถึง 1999 จนถึงเวอร์ชั่น 4 ในปัจจุบัน

PHP เป็นผลงานที่เติบโตมาจากกลุ่มของนักพัฒนาในเชิงเปิดเผยรหัสต้นฉบับ หรือ OpenSource ดังนั้น PHP จึงมีการพัฒนาไปอย่างรวดเร็ว และแพร่หลายโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อใช้ร่วมกับ Apache Webserver ระบบปฏิบัติอย่างเช่น Linux หรือ FreeBSD เป็นต้น ในปัจจุบัน PHP สามารถใช้ร่วมกับ Web Server หลายๆตัวบนระบบปฏิบัติการอย่างเช่น Windows 95/98/NT เป็นต้น

รายชื่อของนักพัฒนาภาษา PHP ที่เป็นแก่นสำคัญในปัจจุบันมีดังต่อไปนี้

• Zeev Suraski, Israel
• Andi Gutmans, Israel
• Shane Caraveo, Florida USA
• Stig Bakken, Norway
• Andrey Zmievski, Nebraska USA
• Sascha Schumann, Dortmund, Germany
• Thies C. Arntzen, Hamburg, Germany
• Jim Winstead, Los Angeles, USA
• Rasmus Lerdorf, North Carolina, USA

เนื่องจากว่า PHP ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของตัว Web Server ดังนั้นถ้าจะใช้ PHP ก็จะต้องดูก่อนว่า Web server นั้นสามารถใช้สคริปต์ PHP ได้หรือไม่ ยกตัวอย่างเช่น PHP สามารถใช้ได้กับ Apache WebServer และ Personal Web Server (PWP) สำหรับระบบปฏิบัติการ Windows 95/98/NT

ในกรณีของ Apache เราสามารถใช้ PHP ได้สองรูปแบบคือ ในลักษณะของ CGI และ Apache Module  ความแตกต่างอยู่ตรงที่ว่า ถ้าใช้ PHP เป็นแบบโมดูล PHP จะเป็นส่วนหนึ่งของ Apache หรือเป็นส่วนขยายในการทำงานนั่นเอง ซึ่งจะทำงานได้เร็วกว่าแบบที่เป็น CGI เพราะว่า ถ้าเป็น CGI แล้ว ตัวแปลชุดคำสั่งของ PHP ถือว่าเป็นแค่โปรแกรมภายนอก ซึ่ง Apache จะต้องเรียกขึ้นมาทำงานทุกครั้ง ที่ต้องการใช้ PHP ดังนั้น ถ้ามองในเรื่องของประสิทธิ ภาพในการทำงาน การใช้ PHP แบบที่เป็นโมดูลหนึ่งของ Apache จะทำงานได้มีประสิทธิภาพมากกว่า

ลักษณะเด่นของ PHP

- ใช้ได้ฟรี
- PHP เป็นโปร แกรมวิ่งข้าง Sever ดังนั้นขีดความสามารถไม่จำกัด
- Conlatfun นั่นคือ PHP วิ่งบนเครื่อง UNIX,Linux,Windows ได้หมด
- เรียนรู้ง่าย เนืองจาก PHP ฝั่งเข้าไปใน HTML และใช้ดครงสร้างและไวยากรณ์ภาษาง่ายๆ
- เร็วและมีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะเมือใช้กับ Apach Server เพราะไม่ต้องใช้โปรแกรมจากภายนอก
- ใช้ร่วมกับ XML ได้ทันที
- ใช้กับระบบแฟ้มข้อมูลได้
- ใช้กับข้อมูลตัวอักษรได้อย่างมีประสิทธิภาพ
- ใช้กับโครงสร้างข้อมูลใช้ได้แบบ Scalar,Array,Associative array
- ใช้กับการประมวลผลภาพได้